Beethoven, Nieuwenhuizen

De Alkmaarse musicoloog en componist Cees Nieuwenhuizen maakt naam met voltooiingen van werken van Beethoven die onder de handen van de meester in het stadium van verregaande schets zijn blijven steken. Door zijn ingrijpen zagen een vroeg vioolconcert en het Zesde pianoconcert het licht. Onlangs verscheen de Fantasiesonate, ook wel de ‘vroege Pastorale’ (1792), steunend op ‘volledige’ schetsen in het ‘Kafka-manuscript’. Deze sonate gaat vooraf aan de bekende, genummerde pianosonates (vanaf 1793). Het stuk werd op 21 oktober jl. voor het eerst gespeeld door Martin Oei (1996), ondanks zijn prille jaren een evenwichtige, robuuste pianopersoonlijkheid.
De sonate is al helemaal Beethoven en het is gissen naar de redenen waarom de componist niet zelf zijn schetsen heeft uitgewerkt. Nieuwenhuizen trok de stoute schoenen aan. Wel het toppunt van intimiteit na 220 jaar de verbeelding van de meester in goede banen te willen leiden. De tijd zal het leren of de voltooiing doordringt tot in de canon.
Dat Nieuwenhuizen ook zelf als componist zijn nek durft uit te steken pleit voor hem; hij bewijst het met zijn kruidige sonate ‘Vuur en sneeuw’ (1984). Hier klinkt een hartstochtelijke Hollandse Janácek. Als toetje het origineel van Für Elise (1822): Für Therese.

Jurjen Vis

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.